«بعضیها نمیآیند که بمانند، میآیند که مسیر را روشن کنند و بروند...»
امروز، عقربههای ساعتِ دانشکده، روی لحظهای ایستادهاند که برای همهی ما، طعمی از دلتنگی و غرور دارد. امروز سخن از بدرقهی بانویی است که سالها، واژهی «تعهد» را با لبخند، و مفهومِ «مسئولیت» را با صبوری معنا کرد.